Tunera w Bakarze przypomina czasy, kiedy zatoka Bakarska była jednym z najważniejszych ośrodków połowów tuńczyka na Adriatyku. Jeśli zarezerwowaliście nocleg w Bakarze, wybierzcie się na spacer wzdłuż nabrzeża i odkryjcie ten fascynujący rozdział morskiej historii miasta. Tradycyjne wieże obserwacyjne do połowu tuńczyków przypominają nam czasy, kiedy rybacy musieli doskonale znać zwyczaje ryb, wiatry i morze, a udany połów zależał od pracy zespołowej i wysłanego w odpowiednim momencie sygnału z wieży obserwacyjnej. Dziś tradycja ta pozostaje ważną częścią tożsamości Bakaru, a odbudowana wieża „tunera” jest jednym z najbardziej niezwykłych zabytków miasta. Wyobraź sobie rybaka wspinającego się na wysoką drewnianą wieżę obserwacyjną, przeszukującego wzrokiem powierzchnię morza i czekającego, aż ławica tuńczyków wpłynie do zatoki. Jego sygnał uruchamiał całą załogę rybacką, która zamykała sieci wokół ryb. Przez wieki ta metoda połowów stanowiła ważne źródło dochodów dla mieszkańców Bakaru i okolicznych osad. Połowy tuńczyka były tak dochodowe, że prawa połowowe należały niegdyś do szlacheckich rodów Zrinskich i Frankopanów. W zatoce Bakar znajdowało się dziesięć stacji połowowych tuńczyka, z których ostatnia przestała działać w drugiej połowie XX wieku. Dziś w Žal ribara, przed kościołem św. Małgorzaty, można zobaczyć zrekonstruowaną drewnianą wieżę obserwacyjną stojącą w historycznym miejscu dawnej stacji połowowej tuńczyka. W pobliżu, w parku Banj, wystawa edukacyjna „Mreže sjećanja” (Sieci pamięci) pokazuje, jak działała ta niezwykła technika połowowa. Tunera w Bakarze to również próba odwagi. Jeśli jesteś wystarczająco odważny, wejdź po tych samych schodach, z których niegdyś korzystali rybacy łowiący tuńczyki. Nagrodą będzie spektakularny widok na zatokę Bakarską oraz satysfakcjonujące poczucie przekroczenia własnych granic.